Drożdżyca jest chorobą spowodowaną przez zakażenie grzybem drożdżopodobnym z rodzaju Candida. Jama ustna jest jednym z najpopularniejszych miejsc w organizmie człowieka stałego bytowania patogennych grzybów , skąd mogą one przechodzić do gardła i całego przewodu pokarmowego: żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego, grubego i odbytnicy - jest jama ustna.

 

W wilgotnym środowisku naszej jamy ustnej pojawiać się mogą białe i bladożółte plamy, przypominające swoim wyglądem tak powszechnie znane pleśniawki u niemowląt. Charakterystycznymi oznakami drożdżycy są miękkie, białe, kożuchowate wykwity przypominające zsiadłe mleko. Najczęściej wykwitami jest zajęte podniebienie i język.

Drożdżyca może również przyjąć formę intensywnego zaczerwienienia, powodującego  uczucie pieczenia, wrażliwości na pokarmy kwaśne i ostre.

 

Te bardzo charakterystyczne pod względem wizualnym zmiany w jamie ustnej są zazwyczaj symptomem ważnych zmian lub potrzeb naszego organizmu, np.

- są wynikiem niedoborów żywieniowych, brak kwasu foliowego, żelaza, witamin ( szczególnie grupy B),
- sygnalizują zaburzenia immunologiczne,

- są oznaką pojawienia się/występowania takich chorób, jak: cukrzyca, mocznica, białaczka, ziarnica złośliwa, niedokrwistość, gruźlica, choroby nerek, kwasica, choroby nowotworowe, ,
- są odpowiedzią na dłuższe stosowanie takich leków 

Czynnikami miejscowymi sprzyjającymi powstawaniu drożdżycy są :

- niedostateczna higiena jamy ustnej,
- zmniejszenie wydzielania śliny, suchość w ustach 

- noszenie uzupełnień protetycznych
- długotrwałe stany zapalne błony śluzowej,
- nieprawidłowości zgryzu,
- palenie tytoniu.

Drożdżycę leczy się zarówno miejscowo, jak i ogólnie. Miejscowo zaleca się stosowanie maści przeciwgrzybicznych, a gdy po dłuższej terapii nie widać oczekiwanego rezultatu, podejmuje się leczenie ogólne. Należy podkreślić , że infekcje grzybicze często wymagają długotrwałego leczenia.