Jeśli Twoje dziecko ma kilka lat, a zdarza się kilka razy w tygodniu, że budzi się po nocy z mokrym prześcieradłem, to znak, ze trzeba skonsultować się z lekarzem pediatrą.

Rodzice powinni każdą wątpliwość związaną z moczeniem się dziecka zgłosić lekarzowi podczas bilansu. Jeśli natomiast:

- moczeniu nocnemu towarzyszy moczenie dzienne (co może świadczyć o wadzie anatomicznej układu moczowego)

- dziecko ma okresowo zwyżki temperatury bez wyraźnej przyczyny z jednoczesnym bolesnym oddawaniem moczu i z trudnościami przy oddawaniu moczu

- dziecko ponownie zacznie się w nocy moczyć

Bezwzględnie należy skonsultować się z lekarzem- pediatrą.

W pierwszej kolejności lekarz skontroluje, czy moczenie nocne nie jest objawem innego schorzenia. Zaleci wykonanie badania moczu, wnikliwą obserwację dziecka przez rodziców oraz w dalszym etapie wykonanie badania USG jamy brzusznej oraz badania urodynamicznego.

Badania te dadzą obraz budowy narządu moczowego dziecka, a także dostarczą informacji o tym, czy drogi moczowe działają prawidłowo, dzięki czemu możliwe będzie wykluczenie zakażenia dróg moczowych, wad autonomicznych, choroby nerek, układu nerwowego itp.

Być może mimowolne popuszczanie moczu przez dziecko jest odpowiedzią psychiczną na określone problemy w domu rodzinnym, w przedszkolu, szkole. Wówczas niezbedna jest pomoc psychologa dziecięcego.

Najważniejsze jest to, by gdy tylko rodzice zauważą problem z moczeniem się dziecka, zgłosili się do lekarza. Ponieważ mimowolne moczenie jest bardzo kłopotliwe i zawstydzające dziecko, nie należy dziecka za zmoczenie prześcieradła czy bielizny karcić, krytykować, porównywać do starszego  rodzeństwa, dodatkowo zawstydzać. Opóźnia to bowiem leczenie, a także rodzi emocjonalne zaburzenia.

Problemowi tzw. „mokrego prześcieradła” można zaradzić, dlatego ważna jest wczesna diagnostyka i chęć oraz zaangażowanie rodziców w pomocy własnemu dziecku w przezwyciężeniu tego problemu.

Wszystkich zaniepokojonych rodziców zapraszamy do odpowiedzi na kilka pytań:

Jeśli którekolwiek pytanie wymagało dłuższego zastanowienia lub wzbudziło wątpliwość u rodzica, warto skonsultować się z lekarzem pediatrą.