Jest to stan, kiedy do jamy opłucnej dostało się powietrze, które uciska pęcherzyki płucne, co z kolei  z czasem powoduje tzw.  „zapadnięcie się płuca” . Odma opłucna powstaje w wyniku pęknięcia płuca, albo na skutek urazu klatki piersiowej z otwarciem jamy opłucnej. Nieurazowe pęknięcie płuca z wytworzeniem odmy nazywane jest odmą samoistną.

 Charakterystyczne objawy odmy to nagły ból w klatce piersiowej, duszności, niepokój i sinica. Leczenie odmy polega na chirurgicznym założeniu do jamy opłucnej drenu, odessania powietrza i wytwarzaniu stałego podciśnienia. W tym czasie pacjent jest hospitalizowany, aż do całkowitego odessania powietrza z płuca. Powikłaniem odmy mogą być zrosty opłucnej i wytworzenie się płynu.